Doordat je contact maakt met de stilte, kun je jezelf opnieuw ontmoeten. Je gedachten worden zachter, je adem vertraagt en je voelt hoe je verbinding maakt met alles om je heen en tegelijkertijd met jezelf. Als gevolg daarvan herinnert de natuur je eraan dat je een onderdeel bent van iets groters. Je voelt dankbaarheid, verwondering en krijgt inzichten die je in de drukte van alledag niet opmerkt.

Bovendien herinner je in de stilte wie je bent, wat je voelt, waar je naar verlangt. Je hoeft niets te veranderen, niets te bewijzen. Alleen te zijn, te voelen, te ervaren. Zo ontstaat er ruimte voor echte verbinding met de natuur, met elkaar, maar vooral met jezelf.